Superverfijnd spel van Von Eckardstein

25 oktober 2009

Na de gouden eeuw van de kleurrijke pianisten is er een generatie ontstaan van jonge virtuozen, die heel vaak door de eenduidigheid van hun interpretatiekunst op elkaar lijken als 'eenheidsworsten'.
Uiterst vakbekwame instrumentalisten, maar met weinig individualiteit. Juist van hen onderscheidt zich de Duitse meesterpianist Severin von Eckardstein (1978) door zijn bijzondere, dwingende geestkracht. Hij is een groot kunstenaar en zijn vertolkingen bezitten altijd een emotionele lading en inhoud. Zo klonk gistermiddag één van de topconcerten van Mozart superverfijnd.
Het prachtige KV 488, de lieveling van de componist zelf. Licht en mooi was Von Eckardsteins toucher en wat een diepte in het middendeel. Subtiel, iets te bescheiden speelde hij het eerste Allegro en de orkestleden (vooral de blazers!) overstemden hier de flinterdunne klavierpassages. Hoewel Buribayev zijn uiterste best
deed om het volume in te tomen, werd de echte balans pas bereikt in de laatste twee delen. Een interessante keuze vond ik de Notturno voor piano en orkest van Wolfgang Rihm, een ode uit 1999 aan Mozart en het zachte spel van het klavierfenomeen Barenboim. De ijle klanken en de magere pianoflarden van deze partituur kwamen overtuigend uit de verf. De musici toonden in een hechte samenwerking affiniteit met de mysterieuze sfeer. Het Brabants Orkest begon met een sprankelende Midsummernightsdream van Mendelssohn en eindigde met een fraai opgetooide Onvoltooide van Schubert. Een bevlogen en bewogen uitvoering, een knappe prestatie.

Het Brabants Orkest, dirigent Alan Buribayev, pianosolist Severin von
Eckardstein. Gehoord in Eindhoven, Muziekcentrum Frits Philips,
zondag 25 oktober.

Door Cornélie Hoendervanger voor het Eindhovens Dagblad

Terug naar het overzicht