Het Brabants Orkest in hoogste versnelling

23 april 2009

Het Brabants Orkest in de hoogste versnelling

Het Brabants Orkest met pianist/dirigent Wayne Marshall. Muziek van George Gershwin en Duke Ellington. Gehoord op donderdag 23 april in de Concertzaal, Tilburg.

Het was nogal een waagstuk dat Het Brabants Orkest onder leiding vanWayne Marshall aanging. Het begon een concert rond George Gershwin en Duke Ellington met een razendsnelle uitvoering van Rhapsody in blue. Marshall dirigeerde van achter de piano waarop hij met veel bravoure de solopartij speelde. Het orkest hield de concentratie en de scherpte van deze spectaculaire opening tot de laatste noot vast.
Het werd een avond waarin klassiek en jazz in een gepassioneerde dans om elkaar heen draaiden. Marshall wist het orkest te inspireren tot geweldige muzikale prestaties. Zowel Rhapsody in blue als Duke Ellingtons concertsuite A tone parallel to Harlem zaten vol onverwachte wendingen. In de muziek van Gershwin was dat vooral een kwestie van tempowisselingen en wild opspattende, dissonante uitbarstingen. De hectiek van de grote stad was terug te horen in passages die zich ver op het terrein van de jazz begaven, terwijl momenten van rust zo uit musicals en vaudeville-theater geplukt leken te zijn. Ellington schreef zijn suite meer dan twintig jaar later.
Latijnse ritmes en bigband hadden ondertussen hun intrede gedaan in de jazz. Die elementen doken telkens op in de muziek. Maar ook schakelde hij heen en weer tussen verschillende periode en, kwam plotseling uit op een onvervalst stukje Dixieland. Het orkest speelde al deze stijlen zonder mankeren, met een swing die je maar zelden in zo'n gezelschap hoort. Slagwerk en koper repten zich met onmiskenbaar plezier van de ene tumultueuze uitbarsting naar de volgende, gaven de strijkers meermalen het nakijken. Marshall zette de musici regelmatig in de hoogste versnelling. Ook als hij tijdens zijn deels geïmproviseerde partij op de piano een snelle wending met een knikje aangaf, reageerde het orkest direct. De hartslag van het publiek sprong naar ongekend hoge waarden. Dat moest zich wel een uitweg banen in een geestdriftig applaus.

Door René van Peer

Bron Brabants Dagblad

Terug naar het overzicht