Ideale vertolker van feeërieke muziek

Fluitist Jacques Zoon

Seconden lang is het muisstil, de fluit nog aan de mond, de hand nog geheven. Fluitist Jacques Zoon en dirigent Stefan Solyom laten de laatste klanken van 'Aile du songe' wegebben in de stilte, maken de stilte deel van de muziek en de muziek van de stilte. Daverend applaus zou onverdraaglijk zijn geweest na twintig minuten te hebben verkeerd in de kleurrijke en fantasievolle wereld van de Finse componiste Kaija Sariaaho (1952). Sariaaho's muziek wordt omschreven als "geluid dat appelleert aan onze diepste herinnering". Ik kan me
in die omschrijving wel vinden. Van die diepste herinnering ben ik me niet bewust, maar dat er met de natuurverbonden klanken van Sariaaho iets meeresoneert is zeker. Bij Jacques Zoon resoneert ook het
nodige mee. Hij is de beste fluitist die ik op dit moment ken. Zijn glanzende, kneedbare toon, zijn expressie, zijn communicatie met orkest en zaal maken hem tot de ideale vertolker van deze feeërieke muziek. Zijn spel is voortdurend in beweging, elke toon die hij speelt komt ergens vandaan en gaat ergens naar toe. Je kunt het als
fluitist anders doen, maar je kunt niet méér doen dan Zoon om over te brengen wat jij in de muziek hoort. Het Brabants Orkest speelt de negenendertigste symfonie van Haydn in kleine bezetting en met klavecimbel; goed om te zien dat de verworvenheden van de oude-muziekbeweging bij dit orkest steeds vastere voet aan de grond krijgen. Haydn klinkt fijnzinnig en puntgaaf. Zo ook de Vijfde van Schubert, die ook in grotere bezetting niet aan raffinement verliest.

Het Brabants Orkest o.l.v. Stefan Solyom en met fluitist Jacques Zoon in
werken van Haydn, Mozart, Schubert en Saariaho.

Gehoord in muziekcentrum Frits Philips op zondag 7 maart 2010 Brabants Orkest

door Marjolijn Sengers

Terug naar het overzicht