Elk concert een feest

Alan Buribayev en Roger Muraro

Wanneer zal hij het eens laten afweten? Wanneer zal hij een keer niet
in vorm zijn? De jonge dirigent van Het Brabants Orkest raast met een
enorme veerkracht door het orkest, de musici in zijn kielzog
meetrekkend. Of hij nou Mahler of Tsjaikovski, Mozart of Britten op
zijn lessenaar heeft staan, hij maakt van elk concert een feest. De
kwaliteit van het orkest neemt toe. Graadmeter is Mozarts veertigste
symfonie, die een paar jaar geleden niet zo duidelijk en compact zou
hebben geklonken als donderdagavond. In een hoog, precies passend
tempo, haalt Buribayev de energie uit dit werk naar boven. Snel, in
één grote, alsmaar doorgaande beweging, trekt hij een streep door de
vrij zoetige manier waarop dit werk meestal wordt gespeeld. In die
natuurlijke vaart van de muziek spelen de musici vanuit één punt,
ademen ze samen, fris en aanstekelijk. Het woord aanstekelijk is ook
van toepassing op het spel en de opstelling van pianist Roger Muraro.
Zijn lange vingers vliegen in het grillige concert van Stravinsky
virtuoos over de toetsen. Mooi kleurend presenteert hij het voor deze
componist opvallend gevoelige langzame deel - Stravinsky liet zich
niet in de eerste plaats door emoties leiden - om in het derde deel
op briljante, haast triomfantelijke wijze de eindstreep te halen. Het
klikt tussen orkest en pianist, getuige de reacties over en weer. In
Mozarts Serenade en Brittens Simple Symphony hadden respectievelijk
de blazers en strijkers het rijk alleen. De blazers klonken één in
verscheidenheid en de strijkers samenhangend in snelheid en
klankkleur.

door: Marjolein Sengers voor het Eindhovens Dagblad

Het Brabants Orkest o.l.v. Alan Buribayev met pianist Roger Muraro in
werken van Mozart, Britten en Stravinsky. Gehoord in Muziekcentrum
Frits Philips op donderdag 25 februari

Terug naar het overzicht